maandag 19 oktober 2015

Een Graphic Novel op de tafel van de leesgroep - Een deken van sneeuw


In mei blies de leesgroep 20 kaarsjes uit, maar dat was nog niet op gepaste wijze gevierd.  Daarom begon deze bijeenkomst met een stukje taart.  Met de mond vol is het moeilijk praten over een boek, maar tussen twee happen door werden er herinneringen opgehaald aan de voorbije twintig jaar.  Een paar leden van het eerste uur zijn er nog altijd bij.  De toekomst ziet er bovendien rooskleurig uit, voor deze bespreking sloten er een paar nieuwe (mannelijke) leden aan.

Er zijn voldoende redenen om aan een leesgroep deel te nemen.  Het kennismaken met boeken die je anders niet zou lezen.  Het contact met andere lezers bij een glas.  Hun mening horen over wat je las, zonder te vervallen in literair jargon.  Het uitwisselen van leestips.  Enzovoort.  Alvast voldoende motivatie om er nog een tijdje mee door te gaan.


De leden van de leesgroep zijn wel niet meer van de jongsten.  Dat voelde je bij de bespreking van ‘Een deken van sneeuw’ van Craig Thompson, een graphic novel.  Een boek dat er uitziet als een gewone roman, maar in feite een strip is.  Veel mensen van een zekere leeftijd (ik formuleer het voorzichtig) zijn opgevoed met het idee dat een strip minderwaardig is.  Voor hen was het dan ook een eerste kennismaking met een strip die meer wil zijn dan zomaar een beeldverhaal.

In ‘Een deken van sneeuw’ is er immers geen actieheld die op het einde alles en iedereen verslaat en tussendoor de wereld redt.  Thompson vertelt het verhaal van zijn jeugd.  Hij groeide op in een fundamentalistisch christelijk gezin in de Verenigde Staten.  Thompson vertelt/toont hoe hij zich daar van los maakte.  In het boek wordt er vooral gefocust op zijn jeugdliefde voor Raina en hoe hij, ondanks de tegenkanting van zijn christelijke milieu, toch zijn talent als tekenaar ontwikkelt.
Op zijn tekenvaardigheid valt er dan ook weinig af te dingen.  Op sommige bladzijden komt er geen tekst voor, spreken de beelden voor zich.  Voetstappen in de sneeuw, bijvoorbeeld.  Maar, fervente lezers als we zijn, bleven we toch wat op onze leeshonger zitten.  Je bent er snel doorheen en de beperking tot zwart en wit zorgt er ook voor dat er misschien iets te weinig nuance in zit.

Maar goed, de meeste leden ervoeren de kennismaking met de graphic novel als positief en waren verrast door het grote aanbod dat in de bib beschikbaar is.  Er werden wat tips uit het aanbod gepikt: de ‘verstripping’ van Kafkas ‘Het proces’, ‘Verhalen uit een verre voorstad’ van Shaun Tan (in zijn ‘Aankomst’ komen er zelfs geen woorden voor), ‘De smaak van chloor’ van Bastien Vivès, Het werk van Jiro Taniguchi…


Voor de volgende keer is er wel weer gekozen voor een ‘gewoon’ boek : ‘Een bijna volmaakte vriendschap’ van Milena Michiko Flasar.  Afspraak op woensdag 25 november om 19u30. 


Geen opmerkingen:

Een reactie posten